Wat een rotnacht.... we kunnen allebei niet slapen, te moe, te warm, muggenbult, en dan is het al snel 5 uur. Oef... kleren aan, tandenpoetsen en met de spullen naar het divecentre. Ze staan al op ons te wachten, de flessen staan al op de vrachtwagen en na nog een korte controle gaan onze kisten er ook op.
Zelfs Karim is al wakker. Na nog wat kleine dingen gaan we rijden naar Marsha Shagra vanaf waar we de boot nemen. Floor heeft haar ontbijtbox al, ik heb nog geen honger. Tijdens de rit komt de zon op boven zee, prachtig gezicht en ook de kleuren op de woestijn zijn erg mooi.
Na een half uur zijn we er. Er is kort tijd voor koffie, we bouwen onze set op en kleden ons om waarna Hamada een briefing geeft over de stek. Sterke stroming, druk en best diep. We gaan eerst naar de rand van het plateau en laten ons daarna met de stroming mee langs het plateau voeren.
Met onze sets op loop je door het water naar de steiger en dan naar de boot waar onze flessen voor de tweede duik al heen zijn gebracht. En dan gaan we met kapitein Hassan en boordhulp Fouad op pad. Het is 20 minuten keihard varen met de speedboot. Floor heeft een zeeziektepil ingenomen, ik heb tot nu toe gelukkig geen last van zeeziekte. In de verte zien we grote schepen bij de stek liggen, er liggen circa 10 liveaboards en er varen al de nodige zodiacs. Als we er zijn worden we in onze sets geholpen en Hamada gaat het water in om de stroming te controleren en zo te zien welk plan we gaan volgen. Hij klimt weer aan boord en na een klein stukje varen naar de gewenste plek gaan we met z'n allen achterover te water. We moeten dicht bij elkaar blijven en vlot afdalen naar 25-30 meter. Daar zwemmen we een stuk tegen de stroming in om bij de rand van het plateau te kijken of we grote vissen zien. We zien een aantal grote tonijnen en twee ENORME barracuda's. Ondertussen is in de eerste 5 minuten van de duik mijn camerahuis vol met water gelopen... geen filmpjes van mij helaas... We zien geen haaien nog en we gaan naar de andere kant van het rif met de stroming mee. Karim zit er niet echt lekker in vandaag en zijn buddy Mohammed is steeds best ver bij hem vandaan, hij komt slecht tegen de stroming in, krijgt z'n bouyancy niet helemaal goed. Wel zonde.
Als we langs het rif driften horen iemand met een shaker en we zien Hamada gebaren dat er een manta is! Maar helaas, door alle gekte en omdat we net te ver zijn zien we die niet. Mensen gaan praktisch verticaal met volle snelheid naar beneden (en het is hier echt heel diep pal naast het plateau), veel herrie en tientallen duikers, die manta liet zich niet meer zien.
We laten ons verder driften langs de prachtig begroeide wand en stijgen langzaam op. We doen een safety stop op 5 meter en ondertussen is de boot al bij de boei van Hamada zodat we vlot weer aan boord worden geholpen. Spectaculair is het zeker.
Als iedereen veilig aan boord is varen we naar achter de grote schepen van de liveaboards. Karim zegt daar even iemand gedag en dan gaan we iets verderop stil liggen om ons ontbijt op te eten. Een broodje kaas, een broodje met een la vache qui rit, een yoghurtje, een plakje cake en een mandarijntje. Kopje thee erbij. Prima zo. Karim eet niet en wordt steeds beroerder. Hij heeft niets ingenomen en besluit de vissen eten te geven zeg maar... als hij is uitgespuugd neemt hij een tabletje van Floor in maar helaas houdt hij deze niet lang genoeg binnen. Na ons ontbijt is hij zo beroerd dat er wordt gevraagd of hij op één van de grote boten mag verblijven tot wij onze tweede duik hebben gedaan en gelukkig mag dat.
Als we richting de locatie voor de tweede duik willen varen zien ze een longimanus 😱, een oceanic white tip, wel één van de meest iconische dieren die je hier kan zien. We kunnen hem supergoed zien en hij zwemt vlak bij de boot. Floor is zo dapper met haar onderwatercamera de haai vanaf de boot te filmen. Wat gaaf!!! Hamada stelt dan ook voor om de volgende duik 10 minuten op het rif te kijken en daarna 'in the blue' te wachten of de longimanus naar ons wil komen. Spannend....
We gaan weer met z'n allen tegelijk van boord en dalen vlot af. We zien meteen een paar tonijnen en het prachtige rif, vooral de zachte koralen zijn fantastisch hier en op het einde van het plateau met de zon erop zijn duizenden vissen te zien. Dan komt het spannende stuk... wachten in het niets of de haai komt. We wachten, en wachten, Hamada heeft zijn boei op gelaten en met de speedboot varen de mannen boven flink heen en weer en ze geven flink gas. De longimanus is een nieuwsgierige en superbrutale haai die daar op af komt. Na bijna een half uur stuurt Hamada Gilles en Mohammed naar de boot. Op het moment dat de tweede aan boord is.... is daar een enorme haai met tientalle visjes bij zich. Hij cirkelt aan het oppervlak en komt daarna dichter naar ons toe. Hamada gebaart dat ik moet zakken en dichterbij moet komen. De haai cirkelt nog veel dichterbij en ik probeer oogcontact te houden anders komen ze te dichtbij. Doodeng maar wat een ervaring en wat een prachtige vis!! Op één moment komt hij zo dichtbij dat ik omkijk waar de anderen zijn. Hamada schiet me gelukkig te hulp want dat is niet zo handig als hij zo dichtbij. Brrr dat was misschien iets te.
Na nog een paar rondjes en een paar hele mooie filmpjes die Floor maakt neemt hij even iets afstand. Wij stijgen snel op naar de boot en ik blijk ineens met een 15 liter fles en al mijn zooi heeeeel snel dat trapje op te kunnen. Hamada houdt ondertussen de haai in de gaten en komt na ons ook goed aan boord. Man wat een kick was dat en wat een magisch mooie haai!
Ik moet even bijkomen, wel net lullig voor Gilles en Mohammed...
We halen Karim op bij de boot om terug te gaan en full speed gaan we er vandoor. Onderweg moet Karim weer spugen en hij eindigt als een zielig hoopje ellende met een handdoek om hangend tegen de rand van de boot. Die heeft geen leuke dag helaas.
Gelukkig zijn we snel bij Marsa Shagra waar we onze spullen van de boot halen en neerploffen in de schaduw op het strand. Wat een trip. We kletsen wat, drinken een koffie en kijken even in de souvenir shop. Karim is weer wat bij getrokken en kan wat ORS binnen houden waardoor het beter gaat maar ze besluiten wel om naar Marsa Nakari terug te gaan (ze zijn met eigen vervoer). Om 12u gaan Gilles, Hamada en wij hier lunchen en rond één worden we weer opgepikt. Terug op het resort moet ik echt liggen, kan ik het verhaal van gister afmaken en straks misschien nog een duikje doen. Floor gaat met een boek naar de bar en ik val al snel in slaap. Na een korte slaapje komt Floor toch ook een tukje doen. Die twijfelt nog steeds of ze zo wel wil duiken omdat ze ook wel erg moe is en niet zo'n zin heeft. Na het powernapje besluiten we gewoon een kort oppervlakkige duik te doen waarbij de minste aanleiding prima is om hem af te breken. Gilles wilde mee maar als we die vragen geeft hij aan lekker op bed te blijven. Helemaal goed.
Wij gaan dan nog, de start is wat stroef maar naarmate we verder duiken is het toch weer zo heerlijk. We zien een prachtige koffervis met paars en groen en een puffer, beide zo ontzettend leuk.
We snuffelen wat rond en ons hele korte duikje wordt gewoon 50 minuten.
Tijd voor een biertje en nog wat napraten over alle duiken. Michael en Bernie zitten een spelletje te doen en Hamada en een dame van het marketing team komen vragen of ze de filmpjes en foto's van de longimanus mogen. Jawel hoor, dat mag.
Ook praten we nog even met een nieuwe gast, André, en dan is het alweer zeven uur. De tijd vliegt hier, dus douchen en avondeten wat weer prima is. We videobellen met mams en paps, gezellig ☺️ en nu zzzzzzzzz.... (oh nee ik moest deze fantastische dag nog opschrijven).
Morgen geen wekker en een rustig dagje houden met 1, 2 of 3 duiken.
