Na een stormachtig en onrustig nachtje worden we gewekt door Sven. Om kwart over zes… nou we zijn in ieder geval op tijd op.

Op het gemakje gaan we ons klaar maken en de laatste spullen inpakken. Verrassend genoeg hebben we eigenlijk bijna alles al klaar en om kwart over negen (we wilden de spits een beetje vermijden) rijden we weg. Het gaat lekker soepel al is het voor de jongens al snel een lange zit, dat is toch wat anders dan met z’n tweeën op vakantie. Na ruim anderhalf uur maken we de eerste stop voor een wc en om even de benen te strekken. De jongens zoeken een leuk speelgoedje uit en tevreden kunnen we verder. Daar zijn ze even zoet mee. 

Nou om vijf uur is het tijd om op te staan vindt een zeker iemand… dus niet, gelukkig vallen we nog even in slaap tot net voor zevenen. Dan gaan we eruit en na een simpel ontbijtje gaan we op pad. De weg is redelijk rustig en goed en al snel rijden we Denemarken in. De kinderen zijn door de slechte nacht erg onrustig dus we moeten echt alles uit de kast trekken om ze een beetje tevreden te houden. In Denemarken neem ik na de zoveelste stop het stuur over en rij ik een heel stuk. Met een filmpje en wat voorlezen zijn we al snel flink gevorderd in Denemarken. Als Robin weer rijdt na een ijsjes pauze (jammieeeeee) komen we bij de zee! Wat een mooie en indrukwekkende bruggen. Overigens werkt onze bropas niet bij de eerste brug komen we door schade en schande achter. Gelukkig komt een Deense ons helpen en mogen we toch bij dat poortje betalen… dat scheelt weer.

Als we wakker worden na een goede nacht is het droog. De jongens kijken even een filmpje en klimmen op en af in ons bed. Lekker relaxt. Het wordt echter wel steeds grauwer en zoals voorspeld is begint het flink te regenen. Helaas begint dit als we met alleen een trui aan in het toiletgebouw zijn. De jongens kunnen hier heerlijk spelen in een speelhoek en wij kunnen rustig tandenpoetsen en dergelijk. Nou rennend terug naar de camper. Het gaat ineens goed los. We besluiten dan maar naar het noorden te rijden tot het droog wordt en we iets leuks zien om te doen. Nou dat is toch niet zo comfortabel in de regen, toilet legen, luifel inklappen, kabel oprollen maar ja, we kunnen er maar beter aan wennen want het kan alle kanten op met het weer.

Gisteravond was het een komen en gaan van buien met tussendoor zon. Uiteindelijk kwamen er tijdens ons potje skipbo nog twee kraanvogels aan het meer zitten, heel bijzonder!

Als we ‘s ochtends wakker worden is het erg winderig en fris. We ruimen alles redelijk snel op en rijden richting Granvik waar een nationaal park vlakbij zit. De kinderen zijn een beetje drammerig door slaapgebrek en omdat het toch allemaal wat vermoeiend is, dus dat vraagt wat aandacht maar ze zitten toch een tijd vrolijk te lachen en te kijken.

Weer een nat kind vannacht, nou dat wordt wassen voordat we op pad gaan. We besluiten er een relaxt ochtendje van te maken op de camping. De kinderen spelen heerlijk in de plassen en in de speeltuin en wij drinken koffie op het bankje in de zon. Jawel je leest het goed, in de ZON. Het is een stralende dag! Na alles klaar gemaakt te hebben, toiletje leeg, water vullen, drinkwater mee, vuilwatertank leeg, was soort van droog, gaan we om half twaalf rijden naar nationaal park Tiveden.

Om zeven uur is iedereen wakker. We laten de kinderen nog even een spelletje doen op de ipad en liggen nog even in bed te relaxen. Daarna komen we in actie, we willen ver rijden vandaag. Om kwart over negen rijden we naar de bezinepomp en daarna beginnen we aan de ruim 300km die we willen afleggen. Het eerste stuk gaat redelijk behalve dan dat Sven vandaag onverzadigbaar is. Crackers, boterhammen, appels, krentebollen… elke drie minuten klinkt er van de achterbank, maaaaaaama, mag ik nog iets eten? Of het nu verveling of echt honger is geen idee maar bijna alles gaat op. We rijden vanaf onze camperplek naast de golfbaan in Degerfors richting Särna. Het landschap is afwisselend, van wild en ruig naar het lijkt net Oostenrijk, naar ski gebied naar ruige bossen.

Na een onrustig nachtje word ik net voor zeven uur gewekt door een vrolijk gezoem rond mijn hoofd, er zit een mug aaaahhhh. Maar ja, Iedereen is nog stil of snurkt zachtjes, dat is uitzonderlijk om deze tijd en IK ga ze niet wakker maken. Wanhopig wapper ik iets om mijn hoofd en als de mug het iets verderop zoekt ga ik even lezen. Gelukkig voor mij worden de jongens kwart over zeven wakker en kan ik eruit om op muggenjacht te gaan. Nou ik hoef niet ver te zoeken, er zitten er meerdere op het plafond en ik zie ze ook nog vliegen. Hmmm uitroeien. Als Robin na een tijdje ook uit bed komt en er toch maar steeds muggen blijven verschijnen bedenken we ons dat dat niet kan. Waarschijnlijk komen ze door een roostertje bij de deur dat we afplakken met papier en ducttape. Waar dat spul al niet goed voor is.

Ahrg wat een nacht, het gaat toch niet zo soepel… Om zes uur zijn ze alweer wakker en willen echt niet meer stil zijn. Om kwart voor zeven haalt Robin ze uit bed en zet een oneindige reeks Dora op en schuift ons trappetje in de kast (anders zitten ze elke twee minuten bij ons in bed) en verrassend genoeg slapen we nog een beetje tot uiteindelijk negen uur. Ik had eerder willen vertrekken maar we zijn zo moeoeoeoeoeoeoe. Uiteindelijk rijden we wat later weg, met ons wctje lekker geleegd. Het is 200km rijden naar de camping die ik heb uitgezocht, camping Viking in Gällö. Ik las iets over goed uitzicht, fijn sanitair en Belgisch bier.

Regen regen regen… zo hard dat Sven er bang van werd vannacht… ook in de ochtend komt het nog met bakken uit de hemel. We blijven dus toch niet nog een dag hier, wat moeten we doen… Ik heb gister al even zitten kijken en er lijkt een zwembad te zijn in Ostersund. Alleen de hele site is in het Zweeds en daar ben ik niet zo goed in, er lijkt iets te staan dat ze gesloten zijn. Anders is er nog een museum wat misschien wat is. Als ik het zwembad probeer te bellen dan krijg ik een bandje wederom in het Zweeds ai. Met mijn beste interpretatie kies ik wat nummers maar iemand aan de lijn krijgen lukt niet. Als we de camper klaar hebben gemaakt om twee dagen vrij te kunnen staan loop ik naar de receptie en de aardige eigenaresse klimt meteen voor mij in de telefoon.

Ik heb echt lekker geslapen. We lagen er vroeg in en ik ben in coma geraakt. Robin is schijnbaar nog naar de wc geweest maar ik kan me dat slechts vaag herrinneren. Robin zei ook ja je ging maar niet aan de kant hahahaha. Om zeven uur gaan we eruit (ja voor die tijd was onze dag al begonnen ja…) en alles klaar maken. Net na negen uur rijden we op weg naar Stromsund om daar de Wildernisroute te beginnen. Om half 12 stoppen we voor een flinke pauze. Er is een rastplats met een klein speeltuintje en keurig nette wcs. We eten wat fruit en de kinderen spelen een tijdje lekker hier. Daarna gaan we verder waarbij Juul direct weer indut. Net voor Stromsund tanken we even. Robin zegt nog zullen we wat hout halen maar ik vind dat overdreven. Een bijl willen we wel graag maar die vinden we nog nergens.

Vaderdag!!! Dat betekent dat we beginnen met cadeautjes van de kinderen op bed :D. Ze vinden het erg leuk om te geven maar vooral om zelf uit te pakken haha. Ach ja. We besluiten niet te lang in bed te blijven liggen maar om lekker aan de overkant te gaan ontbijten bij de rivier. He wat heerlijk. Dan gaan we spullen opruimen en tandenpoetsen en rijden. De kinderen hebben nog even gespeeld wat ook prima is. Dan gaan we rijden, eerst weer het stuk onverhard en dan via Gadedde, waar we nog wat spullen voor te eten en bier kopen, op richting Stekenjokk. Heel langzaamaan wordt het landschap wat mooier maar het duurt mij wel wat lang. We willen eigenlijk wat doen. Als we lang een speeltuintje komen stoppen en gaan we lekker even spelen.

Vannacht moesten we er weer uit voorde kinderen. Ik heb de gewoonte om dan even het gordijntje van het badkamerraampje open te doen, wauw… wat een zonsondergang (half één is het). De lucht is paars en rood en oranje. We maken vanuit ons bed met het raam open even een paar foto’s. Om half zes is het weer raak en we verwachten niet meer te slapen daarna maar gelukkig… net na achten worden we wakker. We gaan er redelijk vlot uit, de kinderen spelen nog wat en al snel zijn we weer op weg naar Stalon en van daaruit richting Mo I Rana in Noorwegen. De weg is prachtig het eerste stuk. We rijden al snel Lapland in en er zijn nog wat mooie camperplekken hier, maar niet zo mooi als de onze.

Kwart voor acht! Wat een tijd om wakker te worden! We zijn eindelijk een keer echt uitgeslapen ook omdat we er vannacht niet uit zijn geweest. De kinderen slapen nu omgekeerd, Sven beneden en Juul boven, dat is in ieder geval makkelijker bed opmaken als dat nodig is. Rond tien uur rijden we weg, er is wel een put om het grijs water te lozen dus dat doen we nog even. Via de snelweg rijden we richting Mo I Rana en daarmee de Noorse grens. We komen onderweg nog rendieren tegen! Eén keer steekt er een groepje de weg over en we zien een kleine groep naast de weg. Het weer is wisselend maar vooral grauw. Vanochtend regende het maar het wordt steeds ietsje droger. Het landschap is erg mooi, ruig met bergen met sneeuw en snelstromende rivieren er tussendoor.

Het regent, alweer… het is wel een beetje sip zoveel regen als dat we hebben. We besluiten naar een nabijgelegen fjord te rijden om daar even te kijken. Door regen en grauwe bergen gaan we die kant op. Bij de Coop doen we nog even boodschappen voor de komende paar dagen, zo dat is aan de prijs, het verschil met Zweden is wel duidelijk merkbaar. Via een smal weggetje rijden we een stukje langs het water als we bij het fjord zijn gekomen. We kijken nog even of we bij het water kunnen komen maar dat is nog niet zo makkelijk. Dan maar weer terug en een stukje naar het zuiden trekken. Het is dezelfde weg terug dus die rijden we op, uiteindelijk passeren we weer de poolcirkel, wat jammer dat we niet meer tijd hebben. Van daaruit komen we langs het nationale park en daar stoppen we even.

We slapen weer redelijk, en tot net voor acht uur. Erg fijn! Dan gaan we er vlot uit want we gaan de Grønligrotta bezoeken. Rond kwart over negen lopen we die kant op, ondanks dat het wat droger is durven we het toch niet aan met de camper. Straks staan we vast of liggen we in de berm neh. De jongens willen niet lopen dus hebben we deze een kilometer stijl omhoog op onze rug… Ai, en de zon schijnt ook nog wat of zich heerlijk is maar na een stukje zweten we al. Als we een huisje zien laten we ze het laatste stukje lopen en dan zijn we er. Er is nog een Noors gezin en een Nederlands stel met een camper waar we even gezellig mee kletsen. Om tien uur kopen we een kaartje bij een redelijk ongeinspireerde dame die ook de tour blijkt te geven en al snel lopen we de grot in. Het is echt leuk.

Wat een nacht, wij wakker van de kinderen, de kinderen van de regen en enge dromen, en dat een paar keer. Neh niet fijn. Om acht uur is iedereen echt wakker en gaan we eruit. Koffie, ontbijten en alles klaar maken en half tien kunnen we weg rijden. Het kost toch gewoon allemaal nog wat tijd. We moeten ver rijden vandaag dus de jongens zetten we lekker met nijntje de film op de achterbank en Robin rijdt het eerst stuk. Na anderhalf uur houden we even pauze om wat te eten en te klimmen in een speeltuintje wat we bij een camping langs de E6 vinden. De weg is prachtig maar het is erg nat en soms best smal. Na onze pauze neem ik het over van Robin en gaan we op zoek naar iets te lunchen.

Iets voor half acht worden we gewekt door het zachte “helikopter, helikopter mag ik met je mee omhoog” van Julian. Er zijn ergere manieren om wakker te worden. Het regent gelukkig weer pijpestelen, we zouden toch in de war raken van wat zon. We kleden ons vlot aan, doen de afwas, ruimen op, vullen drinkwater en de watertank en om tien voor half tien staan we klaar om af te rekenen alleen is de jongen van de receptie er pas om half tien en dat is dan nog eerder dan normaal… Komt hij eindelijk aangereden, is hij de sleutel vergeten. Hmmm nog even wachten dus. Nou om kwart voor tien rijden we uiteindelijk weg. We komen al snel een camper dumpplaats tegen en legen superpraktisch de vuilwater tank.

Om kwart over zeven worden we wakker. Robin gaat eruit en maakt ontbijt voor de jongens, ik blijf nog heeeeeel eventjes liggen, het is zo lekker warm en zacht mijn bedje. Maar voor acht uur sta ik er ook naast en in een razend tempo maken we ons klaar (voor ons doen echt) en rond half negen kunnen we rijden en dan hebben we al geleegd en gevuld. Top :D. We rijden richting Dombas waar we een stuk voor Dombas na heel even zoeken de weg naar het parkeerterrein van het viewpoint Snowhetta vinden. En dan gaan we lopen, nou ja, wij, de kinderen op ons rug want die hebben niet zoveel zin. Het is maar anderhalve kilometer maar wat een klim zeg.

Nou dat hele mooie plekje aan de rivier had een naar minpuntje, muggen. En niet een paar nee heel veel. Daar kwam ik helaas om elf uur achter toen ik net wilde gaan slapen en ik een mug om mijn hoofd hoorde zoemen. Toen ik deze gewapend met racket en zaklamp probeerde te vinden, vond ik er meer dan één. Acht om te beginnen. AHRG wat gaat hier fout… ik doe het licht aan en piep tegen Robin die comateus is, Robin! De hele camper zit vol muggen. We hadden anderen er al over gehoord maar dat is blijkbaar een dingetje met de ventilatie van de dakramen. Daar kunnen ze gewoon in klimmen en dan komen ze via de verduisterende plisee gewoon de camper in. Sta ik dus midden in de nacht met een vuilniszak en duct-tape het dakraam dicht te plakken.

Zo wat een nacht, wauw. Lekker geslapen, ik werd om half acht rustig wakker en de rest om half negen of iets dergelijks. We ontbijten op het gemakje en daarna ga ik met de jongens even naar het strandje terwijl Robin de camper een beetje opruimd en rijklaar maakt. Het is lekker weer maar niet heel warm dus de jongens staan al snel te bibberen van de kou, vooral Julian die koste wat het kost altijd in het water wil spelen, al hangen de ijspegels aan zijn neus. We schommelen wat, spelen wat en als Robin er is bouwen we nog wat met zand waarna we in het restaurantje even lekker een ijsje eten. Het loopt alweer tegen half twaalf dus we gaan snel naar de camper, even omkleden en rijden. Alles maken we nog even leeg en vol wat nodig is (toilet, vuil en schoon water) en dan rijden we richting Goteborg.

Om half negen rijden we het terrein af in de volle zon, ik vind het nog bijna moeilijk om weg te gaan zo van zee met zulk mooi weer, hadden we dan toch nog een nachtje moeten blijven? Maar thuis is het ook mooi weer en de zaterdag wordt het heeeet dus misschien hebben we de camper dan al weer klaar om weg te brengen.
Warmer en warmer wordt het. De kinderen kijken gelukkig redelijk comateus naar Dora (1500x) dus we kunnen goed doorrijden. Ik heb een camping uitgezocht bij Flensburg maar eigenlijk is dat iets te dichtbij en iets te duur voor een kort nachtje. Eens denken wat we doen.

Half acht rijden we. Ik dacht dat vroeg bij Hamburg zijn niet zou helpen maar als ik de file ontwikkeling in google maps bij hou zie ik dat dit een foute gok is. Nou ja veel eerder hadden we ook niet gered. Met wederom weer 45 minuten vertraging zijn we rond twaalf uur Hamburg voorbij en van daaruit gaat het als een speer. Het waait nog steeds heel hard wat niet heel fijn is met inhalen maar het is veel minder warm wat echt prettig is voor zo’n reisdag. We bikkelen flink door en wederom kijken de kinderen eindeloos Dora, wat onwijs fijn, geeft veel rust voor iedereen. Met nog een paar stukjes oponthoud zijn we om half vijf weer thuis.